داغ‌ترین پرونده‌ها:
به منسبت روز حقوق بشر آمریکایی

پادکست تارکد: ماموریت بغداد

اسناد محرمانه از ارتباط مستقیم آمریکا با بمباران های شیمیایی صدام
۱۲ تیر ۱۳۹۹ - ۱۸:۲۷
نویسنده/خبرنگار: «نسیم آنلاین»
وقتی اسناد محرمانه از ارتباط مستقیم آمریکا با بمباران های شیمیایی صدام پرده بر می دارد

  تارکد را در پادگیرها دنبال کنید

نسیم انلاین: سال 1366، سرهنگ ریک فرانکونا افسر اطلاعاتی نیروی هوایی آمریکا وارد بغداد شده است.
ماموریت او خبر از تصمیم سرنوشت ساز دولتمردان ایالات متحده می دهد.
سازمان اطلاعات نظامی (DIA) به عنوان بازوی اطلاعاتی ارتش آمریکا، ماموریت فرانکونا را با یک نامه رمزی تحت عنوان "در دروازه های بصره" به او ابلاغ کرده است.

این نامه حاوی گزارشی مهم است. بررسی جبهه های جنوبی جنگ ایران و عراق توسط آژانس اطلاعات مرکزی آمریکا  CIA. به ادعای آژانس، تصاویر ماهواره ای شواهدی را از تجمع گسترده نیرو های ایرانی در شرق بصره بدست می دهد. در واقع گزارش برای بررسی حمله احتمالی ایران به بصره به منظور تصرف این شهر تنظیم شده است. اما در نامه، روسای فرانکونا می خواهند به این نتیجه برسند که : "اگر بصره در صورت حمله ایران سقوط کند، عراق جنگ را باخته است."

سفر به بغداد و خواندن این جمله، ماموریت را برای فرانکونا روشن کرده است.
پرزیدنت ریگان هم برای فرانکونا نظر خود را در حاشیه گزارش یادداشت کرده است:
"پیروزی ایرانیان در جنگ غیر قابل قبول است."

او بسیار نگران است که پیروزی ایران در عراق، باعث گستردگی انقلاب اسلامی در منطقه شود. البته همه ی نگرانی های او به نفت بر می گردد. این که چه کسی میدان های نفتی خاورمیانه را کنترل می کند.

فرانکونا برای رفع این نگرانی های رییس جمهور، وظیفه دارد به عنوان یک رابط، بین سازمان اطلاعات نظامی آمریکا و ارتش عراق عمل کند. با حمایت CIA و شورای امنیت ملی آمریکا، سازمان اطلاعات نظامی موظف شده تا پشتیبانی اطلاعاتی کاملی را در مورد تحرکات نیرو های ایران و حملات آن ها برای عراق تامین کند. آن ها همچنین باید اطلاعات موقعیت لجستیک و خطوط کلیدی پشتیبانی، توان نیروی هوایی و پدافند ایران را کشف کرده و به ارتش عراق گزارش دهند. بنابراین بیشتر این اطلاعات به اهدافی تبدیل می شود تا عراق به آن ها یورش ببرد.

اما ماجرای ترس آمریکا، پس از سقوط فاو آغاز شده بود. ایرانی ها که عقیده داشتند، برای تحت فشار قرار دادن صدام باید در خاک عراق دست به عملیات های موفق بزنند، در عملیات والفجر 8 توانستند شبه جزیره نفتی فاو را به تسخیر خود در آورند. این گام ایران یک حرکت رو به جلو برای رسیدن به شهر استراتژیک بصره به حساب می آمد. ایران می توانست با تسخیر بصره ضمن قطع کردن ارتباط عراق با دریا، گروگان بسیار بزرگی از عراق بگیرد تا خواسته های به حق خود را به کرسی بنشاند و عملا جنگ را ببرد.

این مساله آنقدر مهم است که حالا ارتش آمریکا به صورت مستقیم و بی واسطه وارد عمل شده است تا پیشروی ایران را متوقف کند.
اما ناگهان خبری تمام جهان را در بهت و حیرت فرو می برد.

روز 26 اسفند 1366. ارتش بعث عراق به بهانه همکاری کرد های عراق با ایرانی ها در جنگ، شهر حلبچه را در کردستان عراق، به نشانه انتقام بمباران شیمیایی کرده است. نسل کشی بیش از ۵۰۰۰  نفر از مردم غیر نظامی حلبچه در عرض چند دقیقه نشان می دهد که ماده ی شیمیایی مورد استفاده بسیار مرگبار بوده است. شواهد گویاست که در این عملیات از گاز سارین استفاده شده. این‌ماده سمی و مرگبار، عضلات قلب را از کار می اندازد و قرار گرفتن در معرض آن می تواند به مرگ ناشی از خفگی منجر شود.

اما با کمال تعجب، شورای امنیت سازمان ملل به مدت ۷ هفته موضعی در مقابل این جنایت نگرفت. حتی پس از آن هم، از مقصر دانستن حکومت صدام حسین خودداری کرد!
آیا به راستی کشور های عضو شورای امنیت مانند آمریکا از امکانات تسلیحاتی عراق مطلع نبودند؟! و احیانا ارتباطی با حملات این چنینی نداشتند؟

نشریه فایننشیال تایمز در تاریخ 4 اسفند 61،  به گزارشی از سازمان اطلاعات نظامی آمریکا در سال 1359 اشاره می کند. طبق این گزارش بغداد حتی پیش از پیروزی انقلاب ایران، یعنی از اواسط دهه 1970 میلادی فعالانه در صدد بدست آوردن سلاح های شیمیایی بوده است. بنابراین اطلاعات نظامی آمریکا که حالا پشتیبان ارتش عراق شده است، از برنامه شیمیایی عراق آگاه بوده است.

البته این دانسته ها فقط به بخش اطلاعاتی آمریکا محدود نمی شد، بلکه شواهد نشان می دهد که دولتمردان آمریکایی نه تنها از این برنامه مطلع بوده اند بلکه حتی به پیشبرد آن کمک کرده اند.

در مقاله 13 شهریور 1392 واشنگتن پست یادآوری شده که در آبان سال 62، گزارشهایی در مورد استفاده نیرو های عراقی از گلوله های شیمیایی علیه نیرو های ایرانی به صورت روزانه و مستمر به وزیر امور خارجه آمریکا جرج شولتز ارائه می شده است. همچنین در گزارشی از کمیته روابط خارجی مجلس سنای آمریکا در مهرماه 67 تصریح شده، که عراق بین سال های 62 تا 67 به طور مستمر و موثر از گاز های سمی علیه نیروهای ایران استفاده کرده است.

حتی واشنگتن پست با انتشار اسنادی در 30 دسامبر 2002 یعنی سه ماه پیش از حمله آمریکا به عراق، از موافقت ریگان و معاونش بوش پدر با فروش مواد شیمیایی سمی به دولت صدام پرده برداشت.

اما قابل توجه ترین افشاگری ها مربوط است به مجله فارین پالیسی. این مجله در تاریخ 4 شهریور 1392 اسناد مهمی را در مورد نقش سازمان CIA در حملات شیمیایی عراق علیه ایران افشا کرد. اسنادی که نشان می دهد سازمان سیا از سال 63، حملات شیمیایی عراق را تحسین می کرده و حتی بعثی ها را برای بمباران شیمیایی شهر ها و مناطق غیر نظامی با هدف تحت فشار گذاشتن حکومت ایران وسوسه می کرده است.

در یک مورد آژانس بر بمباران شیمیایی شهر های مذهبی ایران تاکید می کند و شهر قم را برای این کار پیشنهاد می دهد!

اما هنوز این پازل یک قطعه گمشده دارد.
این که آیا بین پشتیبانی اطلاعاتی آمریکا از ارتش عراق، به خصوص حمایت همه جانبه از سال 66 و حملات شیمیایی عراق ارتباطی وجود داشت؟!

فارین پالیسی قطعه گمشده این پازل را هم معرفی کرده است.
سرهنگ ریک فرانکونا!
"عراقی ها هرگز به ما نگفتند که از گاز های عصبی استفاده می کنند. چون لازم نبود این کار را بکنند. ما همه چیز را می دانستیم."
پازل تکمیل شده بود.

به گزارش فارین پالیسی با توجه به اسناد سازمان سیا و مصاحبه با افسران اطلاعاتی سابق مانند فرانکونا، آمریکا با هدف شکستن موج حضور نیرو های مردمی ایران در جبهه ها، به دنبال آغاز حملات شیمیایی عراق از سال 62 بوده است.

بالاخره وسوسه های آژانس نتیجه داد.
در روز 7 تیر 1366، نیروی هوایی عراق شهر سردشت را در خاک ایران، آماج بمب های شیمیایی ساخته شده از گاز خردل قرار داد. در این حمله 110 نفر از ساکنان غیر نظامی شهر جانباخته و بیش از 8000 تن دیگر نیز مسموم شدند.

حملات عراق به قدری شدت یافته بود که پیش از حمله به سردشت، اکثریت شورای امنیت در 1 فروردین 65، قصد داشتند بیانیه ای را علیه اقدامات عراق تصویب کنند، اما آمریکا این اقدام را وتو کرد. چون هنوز ماموریت ادامه دارد.

عراقی ها ابتدا کار خود را با گاز خردل آغاز کرده بودند. این گاز عصبی کشنده نبود اما باعث ایجاد تاول در پوست و عفونت هایی می شد که می توانست منجر به نابینایی، مشکلات تنفسی و سرطان شود. صدام در سردشت هم از همین گاز استفاده کرده بود. اما به نظر می آمد که این روش نه برای صدام و نه برای آمریکا کافی نیست.

چرا که عراق تصمیم داشت گاز های کشنده تری را به کار بگیرد. موادی که می توانند در عرض چند دقیقه هزاران نفر را به کام مرگ بکشانند. هنوز ماموریت ادامه دارد.

عراق موفق شده بود از یک گاز کشنده به شکل گسترده استفاده کند. البته این مقدمه بود.
فرانکونا که پس از افشاگری فارین پالیسی لب به اعتراف گشوده در این باره می گوید:
"حمله به حلبچه صرفاً آزمایش بمب شیمیایی عامل اعصاب بود. عراقی ها فهمیدند عامل اعصاب مؤثر است، چون توانستند با یک حمله آن همه آدم را بکشند."

اما این کشتار آزمایشی مقدمه چه عملیاتی بود؟

یک ماه بعد در روز 28 فروردین 67، عراق در عملیاتی به نام رمضان المبارک با هدف بازپس گیری فاو از ایران حمله گسترده ای به این منطقه انجام داد و با بمب های گاز سارین موفق شد نیرو های ایرانی را به عقب براند.
مصرف بیش از 6 هزار تن ماده شیمیایی علیه ایران بین سال های 62 تا 67 و کشتار هزاران نفر به همراه مسمومیت بیش از 100 هزار نفر در طول جنگ باعث نشد تا فرانکونا در مصاحبه خود در سال 93 در مورد حمایت های آمریکا از عراق اظهار پشیمانی کند.

"الآن که به آن زمان نگاه می‌کنم، می‌بینم که موفق شدیم. به ما گفتند نگذاریم ایران پیروز شود و ما هم به خوبی این کار را کردیم. بنابراین این را به عنوان وظیفه خود می‌دیدم و به نظرم این وظیفه را به خوبی ایفا کردیم."

کلید واژه
عراق حقوق بشر تاریخ معاصر سیا  دفاع مقدس حمله شیمیایی امریکا تارکد
نظرات