یادداشت/ سعدالله زارعی

زمان کوبیدن سر مار

عنوان

مصوبه کنست رژیم صهیونیستی تلاش برای عملیاتی کردن نیتی است که این رژیم تاکنون از تحقق آن ناتوان بوده است. پیش تر برخی مقامات حزب حاکم لیکود گفته بودند در اخراج کامل فلسطینی‌ها کوتاهی کرده‌ایم و باید با یهودی‌سازی کامل این سرزمین به هر نوع مناقشه‌ای پایان دهیم.

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری فارس، سعدالله زارعی دریادداشتی در روزنامه کیهان با عنوان « زمان کوبیدن سر مار» نوشت:

مصوبه روز چهارشنبه «کنست» (پارلمان رژیم صهیونیستی) در واقع تلاش برای عملیاتی کردن نیتی است که این رژیم تاکنون از تحقق آن ناتوان بوده است.

پیش از این بعضی از مقامات حزب حاکم لیکود گفته بودند در سال 1948 - که رژیم غاصب اسرائیل تأسیس شد- در اخراج کامل فلسطینی ها کوتاهی کرده ایم و نتیجه آن مناقشه ای 70 ساله با شهروندان غیریهودی فلسطین است و از این رو باید با یهودی سازی کامل این سرزمین به هر نوع مناقشه ای که یک طرف آن فلسطینی باشد پایان دهیم.

این دو سیاست از یک سو نژادپرستانه و از سوی دیگر نوعی ساده اندیشی است.

در این خصوص گفتنی هایی وجود دارد:
1- براساس مصوبه ای که با 62 رأی موافق در برابر 55 رأی مخالف تصویب شد، اکثریت شکننده نمایندگان کنست در روز چهارشنبه گذشته قانونی را به تصویب رساندند که «قانون کشور یهود» نامیده شد و طی آن قرار شد شهروندان غیریهودی ساکن سرزمین های 1948 - که حدود 78 درصد خاک فلسطین می شود- به مرور تحت فشار شدید قرار گرفته و ناگزیر به ترک وطن آباء و اجدادی خود گردند.

براساس مفاد این طرح «هویت تا ابد یهودی فلسطین باید تضمین شود و هیچ چیز نباید این هویت را خدشه دار کند، سرزمین فلسطین میهن یهودیان و محل دائمی استقرار دولت اسرائیل است، هر یهودی در دنیا به طور مطلق و به طور اتوماتیک حق مهاجرت به فلسطین و دریافت حق شهروند قانونی را دارد.

سرود ملی و پرچم اسرائیل تا ابد بر یهودی بودن کشور اسرائیل تأکید خواهد داشت و بحث مختلط کردن نشانه های اسرائیل بین اعراب و یهودی ها غیرقانونی خواهد بود.»

مفاد این قانون بر ماهیت تجاوزطلبانه از یک سو و نژادپرستانه اسرائیل از سوی دیگر حکایت می کند. در واقع این قانون می گوید نه تنها فلسطینی های صاحب اصلی سرزمین های 1948 بلکه حتی فلسطینی هایی که هم اینک در این سرزمین ها سکونت داشته و عنوان «شهروند عرب اسرائیلی» را دارند، از حقوق شهروندی هم وزن یهودیان برخوردار نیستند.

آنچه مایه شگفتی است بلاهت اسرائیلی هاست چرا که هم اینک جمعیت «عرب اسرائیلی» نزدیک به 1/5 میلیون نفر یعنی 25 درصد از ساکنان مناطق 1948 می باشد و چنین جمعیتی را نمی توان در این شرایط ولو به شکل تدریجی از خانه های خود راند و یا حقوق شهروندی آنان را نادیده گرفت.

2- در واقع این قانون در دوم آذر سال 1393 با 62 رأی از 120 رأی به تصویب پارلمان رسیده بود و در آن زمان نیز 55 نفر با تصویب آن مخالفت کرده بودند این قانون علی الظاهر طی این 4 سال، مسکوت گذاشته شده و هم اینک با رقیق کردن بعضی از مواد آن دوباره به تصویب رسیده است. در این جا ذکر دو نکته لازم است.

نکته اول این است که رژیم حیله گر صهیونیستی مثل موارد دیگر از سیاست «یک مشت بزن و پنهان شو تا دوباره فرصت زدن مشت بعدی را بیابی» پیروی کرده است کما اینکه همین الان هم مثلاً شنیده می شود که رئیس جمهور اسرائیل و بعضی از اعضای کابینه نتانیاهو و نیز نزدیک به نیمی از اعضای کنست با این طرح مخالف هستند.

این در حالی است که از یک سو آنانکه مخالفند، قدرتی ندارند تا تأثیری در کار داشته باشد و از سوی دیگر ابراز مخالفت بعضی از شخصیت های درون اسرائیل به احتمال خیلی زیاد نوعی تقسیم کار و روشی برای آرام سازی فضای فلسطینی عربی است.

نکته دوم این است که از منظر اسرائیل این روش از یک طرف هزینه طرح را پایین و احتمال موفقیت آن را افزایش می دهد و از دیگر سو در صورت به شکست کشیده شدن، فقط به بخشی از اسرائیل آسیب می زند.

آنچه می توان از ورای این بحث گفت این است که به گواهی اقداماتی که این رژیم طی 25 سال گذشته - از قرارداد اسلو تاکنون - انجام داده است، اسرائیل یک طرح معین برای یهودی سازی مطلق فلسطین داشته و آن را با حرکتی متوسط دنبال کرده است.

خالی کردن زیر مسجد الاقصی، تصرف مسجد الخلیل، اعمال انواعی از محدودیت ها علیه نمازگزاران مسلمان در بیت المقدس، مقدمه چینی برای انتقال پایتخت به قدس شرقی، مصوبه دوم آذر 1393 و مصوبه بیست و ششم تیرماه 97 همه در این راستا صورت گرفته است.

متاسفانه انعکاس این اقدامات در حوزه عربی - اسلامی ناچیز بوده است.

درواقع اسرائیل افکار عمومی مسلمانان و اراده دولت های مسلمان را مدیریت کرده است. اگر این مدیریت پذیری دولت های اسلامی استمرار پیدا کند، خطری بزرگ قبله اول مسلمانان و بطور کلی ممالک اسلامی را تهدید می نماید.

براین اساس می توان گفت نه فقط روی کار آمدن دونالد ترامپ در آمریکا، بلکه بیش از آن روی کار آمدن امثال محمدبن زاید و محمدبن سلمان در حوزه عربی اطمینان زیاد صهیونیست ها برای وسعت دادن به تجاوزات خود در پی داشته است.

درواقع کنست چیزی را به تصویب رساند که از عدم انعکاس وسیع ابعاد آن درمیان دولت ها و ملت های مسلمان اطمینان پیدا کرده بود.

3- نتیجه یهودی سازی مطلق فلسطین، بیرون کردن فلسطینی ها از شهر و خانه خود می باشد همه می دانند که هم اینک لااقل پنج میلیون فلسطینی صاحب سرزمین های 1948 در تبعید دست جمعی در کشورهای مجاور به سر می برند که این تعداد از تعداد کل یهودی هایی که هم اینک و پس از راه اندازی موج های پی درپی انتقال یهودیان به فلسطین در سرزمین های 48 سکنی گزیده اند، بیشتر است.

علاوه بر آن نزدیک به 1/5 میلیون عرب فلسطینی - که عمدتا مسلمان هستند - در سرزمین های 48 سکونت دارند.

اگر قرار اسرائیل بر اخراج 1/5 میلیون مسلمان عرب دیگر باشد درواقع محیط منطقه ای و بین المللی را لااقل با 1/5 میلیون آواره عرب مواجه می گرداند و این یعنی پمپاژ یک بحران جدید.

این البته به شکل هیجانی در دستور کار اسرائیل قرار ندارد کمااینکه صبر چهارساله صهیونیست ها برای بازطرح «قانون کشور یهود» به این موضوع اشاره دارد.

درواقع می توان گفت با تصویب این طرح انواعی از تضییقات بخصوص در حوزه های آموزشی و فرهنگی و به عبارتی «تضییقات هویتی» علیه اعراب ساکن فلسطین اعمال خواهد شد.

حذف تمامی آثار عربی - اسلامی از سرزمین فلسطین برای عرب ها و مسلمانان به شدت نگران کننده و آزاردهنده است.

قطعا پس از آن حملات بیشتری به عرب های مسلمان خواهد شد و یهودی های مهاجر در مراودات اجتماعی خود تبعیض های جدیدی را علیه اعراب اعمال خواهند کرد.

از منظر طراحان «کشور یهود» گسترش هر روزه علائم صهیونیستی - یهودی، مسلما کار را بر مسلمانان و بخصوص جوانان عرب سخت تر می کند و آنان را وادار به شورش می نماید، این شورش ها بهانه لازم را به ارتش و سرویس امنیتی اسرائیل می دهد تا مسلمانان را دسته دسته زندانی کند، خانه های آنان را مصادره نماید و آنان را گروه گروه از سرزمین شان اخراج  گرداند.

از منظر اسرائیل اعمال فشار تازه به مسلمانان، آنان را ناگزیر به مهاجرت خواهد کرد.

4- رژیم اسرائیل زمان را به ضرر خود ارزیابی می کند. سفرهای بدون نتیجه نتانیاهو به اروپا و روسیه، به دولت اسرائیل یادآور شد که زمان به نفع یهودی ها نیست.

بر این اساس، دولت شرور نتانیاهو تصمیم گرفت در یک اقدام درون اسرائیلی، شانس یهودی ها را امتحان کند و این در حالی است که حتی اروپا با این اقدام مشکل دارد.

اکثر دولت های اروپایی برای مخالفت با یهودی سازی کامل فلسطین سه دلیل دارند؛ آسیب دیدن از موج جدید مهاجرت عربی به سمت اروپا، آسیب ناشی از تقویت موضع یهودیان ساکن اروپا و آسیب ناشی از مدیریت بحران فلسطینی- اسرائیلی توسط جمهوری اسلامی ایران و جبهه مقاومت به همین دلیل اروپایی ها حتی زودتر از کشورهای اسلامی به مصوبه روز چهارشنبه کنست واکنش نسبتا شدید نشان دادند.

در کشورهای عربی نیز واکنش ها علیه اقدام اسرائیل  در حد خود قابل توجه بوده است. با این وصف می توان گفت، اقدام اسرائیل اگرچه با محاسبه زیادی صورت گرفته در عین حال آنچنان هوشمندانه نیز طراحی نشده است.

5- اقبال بد رژیم صهیونیستی این است که قدرت نمایی آن در زمانی انجام می شود که قدرت او جدی گرفته نمی شود.

اسرائیل در پروژه منطقه ای یعنی مقابله با یک دشمن مقاوم - حکومت سوریه- شکست خورده و هم اینک سوریه با ظرفیت تهدیدکننده بیشتر رژیم تل آویو را بصورت بالفعل و بالقوه در معرض آسیب قرار داده است.

این زمانی است که پروژه مهار حرکت ایران در سوریه که رژیم اسرائیل زیاد بر آن تاکید می کرد به شکست انجامیده است، این زمانی است که رژیم صهیونیستی در جریان حمله اواخر خرداد ماه گذشته جبهه مقاومت به منطقه حساس جولان ناگزیر به خویشتنداری گردید و بالاخره این زمانی است که رژیم صهیونیستی در فعال سازی قدرت نظامی آمریکا و روسیه به نفع خود شکست خورده است.

بنابراین اسرائیل با مصوبه روز چهارشنبه به جای آنکه یک «سرپل» بگیرد، بهانه لازم را به جبهه مقاومت داد تا با تمرکز بیشتر روی فلسطین ، جبهه ای اسلامی - عربی، علیه این رژیم فعال کند و شرکای عرب اسرائیل- رژیم های عربستان، امارات و مصر- را در جهان عرب به حاشیه ببرد.

6- امروز زمان تحرک هرچه بیشتر ما به خصوص در حوزه و عرصه دیپلماسی است.

امروز باید سفارتخانه ها و سفرای ما و به طور کلی هیئت های دیپلماتیک ما در کشورهای مختلف فعال شوند و علاوه بر آن هیئت های ویژه ای از سوی وزارت خارجه به کشورهای مختلف عربی- اسلامی و حتی کشورهای غیراسلامی گسیل شوند و خطر تحرکات رذیلانه رژیم تل آویو را گوشزد نموده و مقدمات تشکیل جبهه ای حول محور فلسطین پدید آورند.

فلسطین و تاکید به آن در واقع تاکید بر وحدت امت اسلامی است و چه کسی تردید دارد که منافع بزرگ همه ممالک اسلامی و بخصوص کشورهای صادق در آزادسازی فلسطین در وحدت مسلمین است.

پس درنگ جایز نیست نباید با تحلیل های غلط یا تن آسایی فرصت هایی که در متن این توطئه است را از دست بدهیم و بر مهمترین سرمایه مسلمانان - بیت المقدس- چوب حراج بزنیم.
 

منبع: فارس

مسئولیت صحت اخبار ارائه شده به عهده منبع خبر بوده و این رسانه صرفاً رسالت اطلاع‌رسانی خود را در این رابطه انجام می‌دهد.

کلمه های کلیدی

ارسال نظر

نگاهی به گزارش «صد سال پیش در ایران چه خبر بود» بی‌بی‌سی

چرا بی‌بی‌سی به پرونده قحطی بزرگ و نسل کشی ایرانیان پرداخت؟

قراردادهای فاینانس‌ سرکاری دولت روحانی

وزیر اقتصاد سوم دولت تدبیر و امید بعد از جلسه با هیات برزیلی اعلام کرد که برزیل یک خط اعتباری 1.5 میلیارد دلاری برای ایران در نظر گرفته است. این خبر خوبی است. ولی سابقه این اخبار در وزارت اقتصاد نشان می‌دهد که باید در مورد این خبر با احتیاط عمل کرد. چرا؟

ده‌ونک؛ ماجرای قانون و انصاف!

این جمله‌ی «خب دانشگاه سند داره دیگه؛ میتونه تخلیه و تخریب کنه!» رو این روزا از زبون خیلی‌ها شنیدم. چجوری انقدر راحت میتونیم این جمله رو بگیم؟ داریم درمورد یه سری سازه و آوار صحبت نمی‌کنیم، داریم درمورد یه سری زندگی صحبت میکنیم!

قطعاً مشکلات اقتصادی با استفاده درست از ظرفیت‌های کشور حل خواهد شد

رهبر انقلاب اعتمادبه‌نفس ورزشکارانِ جانباز و معلول به‌ویژه بانوان ورزشکار را در دفاع از ارزش‌های دینی و ملی خود، اقدامی بسیار برجسته و ستودنی خواندند و گفتند: پرچم‌داری کاروان ورزشی ایران به وسیله‌ی یک بانوی دارای حجاب چادر و یا اقامه‌ی نماز جماعت و حضور در نماز جمعه، به معنای ایستادن یک‌تنه در مقابل تهاجم بی‌بندوباری و ولنگاری روزافزون دنیا و کم نیاوردن در مقابل این هجوم است.

مهم‌ترین مطالب سرویس

آیت‌الله العظمی مکارم شیرازی:
رفتار آمریکا از دوره جاهلیت عرب هم بدتر است
آقای ظریف متوجه هستید که... ؟!
۶ ایراد شریعتمداری به اظهارات عجیب ظریف
آیا «تعامل سازنده» و همسویی با نظام جهانی موجب رفاه و پیشرفت کشور می‌شود؟
مرگ بر آمریکا کلیشه نیست
سرلشکر صالحی در همایش پدافند غیرعامل:
پناهگاه‌های صهیونیست‌ها گورهای دسته جمعی آنها خواهد شد
تعارض منافع عامل جدی عدم انتشار حقوق‌ها
انتشار داوطلبانه‌ فیش‌ حقوقی؛ مطالبه‌ای برای قانون‌مداری
  • پر بیننده‌ترین
  • پر بحث‌ترین